Sommige liedjes worden helemaal niet ouder. Niet omdat ze boven de tijd zweven, maar omdat ze precies terugkeren wanneer ze nodig zijn. Dreams is er zo een.
Dit nummer komt je leven niet binnen op het moment van de breuk. Het verschijnt later, nadat de emoties zijn bedaard, wanneer er niemand meer te overtuigen valt en je alleen met jezelf bent en iets meer begint te begrijpen dan je lief is.
Achter Dreams staan Stevie Nicks en een relatie die binnen Fleetwood Mac zelf uit elkaar viel. Toch bevat het lied geen drama, geschreeuw of strijd om iets vast te houden. Het bevat iets wat veel moeilijker te aanvaarden is: rust.
Vrijheid zonder scène
De opening is geen beschuldiging. Ze klinkt als instemming. Iemand wil vertrekken en krijgt precies wat hij vroeg, vrijheid, zonder scène en zonder poging hem met geweld vast te houden.
Dan vraagt het lied die persoon naar de eenzaamheid te luisteren. Die is geen abstractie. Eenzaamheid heeft ritme en gewicht. Ze keert terug in de stilte, zodra er geen prikkel meer overblijft om haar te overstemmen. Pas dan begint echt begrip.
Het refrein is genadeloos. Zonder romantische troost stelt het vast dat bepaalde mensen alleen kunnen liefhebben zolang het spel in beweging is. Ze bestaan binnen de opvoering van nabijheid. Zodra het spel eindigt, eindigt hun gevoel mee.
In het tweede deel komt een ogenschijnlijk onschuldige vraag over dromen die te koop worden aangeboden. Dit is geen flirt, maar een diagnose. Dromen worden niet langer opgebouwd. Ze worden verkocht aan telkens nieuwe mensen, verhalen en versies van het zelf.
Wat het lied weigert te doen
Het belangrijkste is wat nooit verschijnt. Geen verzoek om terug te komen, geen poging het vertrek tegen te houden en zelfs geen rechtstreekse uiting van spijt. Het slot wacht tot de regen alles schoonspoelt, tot het moment waarop kennis niet langer kan worden uitgesteld.
Niet eerder en niet terwijl de gebeurtenissen zich ontvouwen. Pas nadat alles tot rust is gekomen, wanneer iemand alleen achterblijft met wat werkelijk over is.
Dreams is dus geen liefdeslied. Het is een lied over gevolgen, over bepaalde dingen pas begrijpen wanneer er niets meer te herstellen valt.
Misschien keert het daarom terug. Vroeg of laat komt iedereen precies op dat moment terecht.
Reacties
0